Share
Shko poshtë
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Tregime Te ndryshme!

prej Mon 29 Mar 2010 - 17:58
TRUPI -MENDJA -SHPIRTI


Trupi-mendje-shpirti jane eikulibri ne mes te treve dhe shpirti jane një .Bashkimi i tyre do te jetë ende mendja.Njerzit jane shpesh jashte bilancit. Çfarë ne mendojm nuk perputhet kurr me atë që ne mendojmë. Mbi trupin ne mund të mendojme se , Trupi është fiks i shpirtit ,goja dera e shpirtit,syte dritare për shpirtin;te gjitha keto jane te cilat tregojnë ndjenjat tona. Emocionet janë energjitë e shpirtit , ne takim me njerzit emocionet luajnë një rol të rendesishem vendimtar. Emocionet dhe ndjenjat na japin te dhënat nëse jemI njeri te quajturit njeri nëse ne besojmë njeri tjetrin apo jo! Nëse ne jemi të lirë mund të besojmë percaktimeve të tilla, por ka dhe nga ato qe ne i quajmë paragjykime. Ne mendojme dhe e dim se si ështe një njeri , duke u bazuar ne veshje , pamjen gjestet e tij dhe shumë me tepër ne trupin tone është një proces ide, imagjinatë për njeriun qe qëndron para nesh. Tashmë ne gjindemi te bllkuar ne mendime duke pare njeriun qe do ballafaqohet me ne dhe njeriu provon qdo shanc që të tregoj veten se sa është real apo genjen apo thot të verteten ketu duhet te konceptohemi me te.Pra ne jemi me njerz te lloj llojshem te ballafaquar ne jeten ton duhet pare fillimisht pikpamjet shpirtrore shume thell dhe e shef realitetin.
Pra duhet marr qdo mundesi per te pare te verteten tek njerzit dhe vetja , ne perpiqemi të na duan të ndjihemi më mir se të tjeret.
Kjo është në kurriz të njëri-tjetrit disa mundohen per mirë e të tjeret duke u perpjekur për të bër keq.
Ndonjëheretjeret perdorin sukseset e tjerve per tu prezantuar me mir ,po ne anentjeter fikin driten e suksesit e te mirit.
Kjo gje është e ndelikuar dhe e vështirë për të shpetuar nga ky boshtllek , gjitha kjo do te thote se njeriu tregon pasqyren e shpirtit
dhe personalitetit te qenurit njeri.Pasqyra e shpirtit tregon se qfar ka njeriu mbrenda , pra gjithmon nisuni nga vetvetja shikojeni pasqyren e shpirtit tuaj praktikojeni veten për ti njohur të tjerët , qdo njeri mund te jete i persosur dhe i qellinshëm per Jeten!!!!!!!!!!
Ajo që ne jemi duke u përpjekur për të bindur njerëzit e tjerë mund të ik për ne, si një lule zambak uji që rritet në kënetën por nuk është e ndyrë!Në dashuri me veten time gjej dashurinë e të tjerëve. Në pranimin për veten time unë mund të pranoj të tjerët.
Nëse unë pranoj realitetin tim ,atehere mund të shof një të vertet ne syte e tjetrit . Bamirësi vjen nga brenda. Nëse ne jemi ajo që ne bëjmë, të ndjehen të rraskapitur dhe stresues, ne nuk jemi më në ekuilibër. Nëse ne bëjmë atë që mendon për ne si zëra të shkojnë, të gjithë pak nga dora. Nëqoftë se askush nuk ndërhyn, asgjë e asaj që ne jemi duke bërë gabim dhe çdo gjë në dashuri.
Praktika e vetë-dashuri, atëherë keni arritur të bamirësa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Por çfarë është "e mirë". Mirë nuk është sinonim me harmonike. Në qoftë se çdo gjë është në harmoni, ne ndjehemi të
qëndrueshme. Shpesh, megjithatë, model jetën e stampuar për të na ndihmuar për të mbijetuar. Si pasojë, ka mendje ose shpirt, se ne
"ndjehen" të mirë. Por shpirti është në sfond, një sinjal të ndryshme. Qënjerëzit duan të ushtrojnë këtë shpesh ose nuk e interpretuar atë, ai ishpëton vetëdijes së tyre. Ata përjetojnë një konflikt të brendshëm që shpesh e bën të dukshme somatike. Për të gjetur këtë dilemë, ka njerëz që e marrin shpirtin dhe të kuptojnë gjuhën e tyre
Në qoftë se ne hapim këtë derë, nuk është shpesh e lehtë, sepse ajo që është këtu për shumë vite nuk shihet dritë, dritë ka turp dhe besim atë që është shfaqur si jo. Frika lindin, vijnë ndjenja të tilla si trishtim. Risi është perceptuar si e dhimbshme. Edhe pse kjo ndihmon per të hapur deri për të marrë e tij si të vërtetë ashtu siç është, dhe edhe kur ajo është bërë me dashuri, ajo është ndjerë si dhe dashuria e dhimbshme, dhejo si dashuri të dobishme. Dhe kjo ndodh akoma në dashuri. Me qëllim për t'i mbrojtur ata nga diçka e keqe është dashuria e mënyrat e veta, të cilat nuk kuptohen njëjtë. Ajo është konceptuar si një dënim, për të njohur mendjen dhe shpirtin ashtu, se ajo është në përputhje për ekipin e mendje-trup-shpirt.!!!!!!!!!!!!!!!!!
(Nga viola)


Edituar për herë të fundit nga Princesha_Viola në Tue 12 Jul 2011 - 15:21, edituar 3 herë gjithsej
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 30 Mar 2010 - 15:00
FAJI DHE FALJA

Fjala faji është një gjë shumë e tensionuar për të gjetur dike fajtor, ai/ajo duhet të jetë pergjegjes për ndonjë gjë në Jetë.
Por ajo që ne bejme është faj? Dhe nëse është kështu, kush duhet fajësuar?Por asnjeher njeriu nuk e pranon ate qe ben gjithmon faji mbetet jetim behen krimet ,lendimet ,vuajtje shpirtrore ,lot per gjith Jeten,ndesa fajtoret jane të lir gezohen me vuajtjet tona ,lujane me ndjenjat e njerzve dhe ne e falim por kjo falje eshte ne favor te fajtorit e ne dem te viktimes .
Për shkak se kaq shumë ka njerz për të na treguar se ne jetojmë jetën tonë ashtu siç është e paraparë.Apo thon se keshtue ka shkru zoti , është vullneti i Perëndisë qe ndodhin gjera te tilla , Por pastaj kush eshte fajtor për atë që ndodh në jetën time?Une theme se eshte vet njeriu qe na ben te vuajme dhe jo perendia , ne qofte se ja hedhim fajin peresndis eshte dhe me keq per nesepse ai na fali Jeten ta jetojm e jo ta shkatrojm njeri-tjetrin ne jemi borgjli ti kerkojm falje per qdo gabim tonin ti kerkom falje zotit dhe ati/asaj qe lenduam per falin ton dhe sjelljet jo njerzore .Në qoftë se ne kemi ndjenja të fajit për këdo, ne duhet të falim vet dhe te kërkoni të falur Perëndis , se ne të gjithë jetën e kalojnë me atë të fajit!Perëndia është e përfaqësuar në të gjitha feve si baba i dashur apo nëna apo subjekte të tjera. Sidomos këtu në gjuhën tonë, nuk është baba i dashur i cili i ndjek me shumë të rreptë për ne që të na dënon kur gabojm. Po, nëse jo atëherë qfar , ajo shkon keq dhe pastaj ne jemi ende fajtor?Nëse unë falë një person, atëherë unë të them atë, por edhe "ju jeni të keq me atë që keni bërë, por unë
jam bujar/e dhe miratoj faji tim , sepse unë jam i mirë! Cila është pika! Unë mund të falë veten dhe të vetëm hyjnor mund të falë. Njerëzit duhet të tregojnë pranimin dhe përgjigje, atëherë falja është e panevojshme!Çdo person është kështu si ai/ajo , përmes jetës së tij ai ishte për atë që është sot, nesër dhe çdo gjë është tashmë e ndryshme, Çfarë mund të ketë një ndikim themelor në jetën time?
Nga vij une? Çfarë jam unë? Ku jam un? Çfarë beje un?
Rëndësishëm jane njohuria per te japur dashuri shpirtrore te qdo njeri atehere kurr sdo lendoni askend!!!
(Nga viola)



Edituar për herë të fundit nga Princesha_Viola në Tue 12 Jul 2011 - 15:20, edituar 2 herë gjithsej
Panjohura
Panjohura
Komplet
Komplet
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Postime</b> Postime : 242
<b>Hobi</b> Hobi : Prrall me tupan!
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 16/03/2010

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 30 Mar 2010 - 15:03
Message reputation : 100% (1 vote)
Ska njeri ne jet qe nuk ben gabim ,ska njeri ne jet qe dashuron vetm nje her, si gjithnje fai percillet jo te ti jo te ti andaj jet edhe jetem se askush se do at qe e ben !
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Sun 3 Jul 2011 - 14:57
Ëndrra e përjetshme

Për momentin jam duke festuar, e mendjen e kam te ti, e shpresoj që ti të jesh në ndonjë vend atje duke menduar për mua, për fjalët që i shkëmbyem, fjalët e thëna e të pathëna, për çastet e bukura që kaluam së bashku, për planet e së ardhmes të parealizuara nga të dytë.

Shpresoj që je duke ia kaluar për mrekulli me atë tjetrën, me atë që “do të ta falë atë ngrohtësi” që unë “NUK” munda kurrë. Shpresoj të kesh sukses në të ardhmen tënde, ku emri im nuk do të dalë më nga buzët e tua të ëmbla, siç bënte dikur... Ajo kohë do të kthehet vetëm në mendjen tonë, aty ku fshihen shume sekrete, shumë momente të bukura e të pakthyeshme, në atë kohë që NUK ekzistonte personi i tretë.

Atë kohë që vrasësi ishe ti e unë isha thjesht vëzhguesja e varrimit, ku brenda dheut ishte dashuria jonë, e emrin në varr e kishte Vuajtje, e ky emër ende mbizotëron në shpirtin tim. Që zgjohem me këtë dhe me emrin TËND dhe përsëri më zë gjumi së bashku me vuajtjen dhe përsëri e përsëri me emrin tënd. Ai emër që kur e shqiptoja ndjeja dashuri, gëzim, e siguri, e kurse tash trishtim, vuajtje, dhimbje, e plagë pafund.

Ishin disi të çuditshme dhe shumë të vërteta fjalët tua kur the që “kjo gjendje është shumë e mirë në fillim, por më vonë as që do t’i flasim njëri-tjetrit”. S’e besoja sepse isha duke i kaluar kohët sikur në përralla, vetëm se parandjenja jote ishte më se e vërtetë.

Ndoshta e dije për këtë, e unë se dija se çfarë fshihej në kokën tënde, në atë pjesë ku isha munduar shumë herë të futesha edhe pa lejen tënde, të kuptoja shumë gjëra që gropoheshin aty. Doja të përballesha me shumë portrete femrash, me shumë emra që tani as që të bien ndër mend, e me më shumë puthje të zjarrta, por ishte e pamundur.

Ishe ti ai që e doje këtë e unë isha përsëri ajo përgjuesja e vuajtjeve, që tanimë janë bërë të pandashme. DO TË KUJTOJ PËRGJITHMONË I DASHUR!!!
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Dashurisë së paharruar

prej Sun 3 Jul 2011 - 14:59
Që kur i shkëmbyem fjalët e para e kam ditur se je i veçantë dhe se jam duke “u lëshuar” në diçka serioze, në diçka që mund të jetë edhe e mirë edhe e keqe. E kam ditur këtë.

E kam ditur nga ato fjalët e tua të mira se do të dashurohem në sytë e tu të ftohtë, të cilët aq shumë më kanë tërhequr, dhe e dija se do të vuaja. Ndërmjet nesh gjithmonë ka qenë ose dashuria ose urrejtja.

Momentalisht është kjo e dyta. Megjithatë, edhe kur të urrej jashtëzakonisht më mungon, edhe pse të gjithë që janë përreth meje i bindi se jam “OK” dhe se të kam harruar e tejkaluar. Por e vërteta është ndryshe. E dhimbshme…

Sinqerisht, më duhesh. Jashtë mase më nevojitesh. Sikur të jem e bërë e varur në ty, në të vërtetë, ti je droga ime. Kur nuk të shoh, çmendem, ndërsa kur të shoh, kur je afër meje, vuaj. Vuaj pasi që më je aq afër, dhe nuk mund të përqafojë.

Vuaj se më nevojitesh dhe ... të dua... por perëndia ka plane të tjera me ne. Shpesh i kujtojë disa ditë të lumtura nga lidhja jonë, të cilat janë të shumta. Më kujtohet kur nuk e kam ditur se çka janë lotët, por tani këtë shumë mirë e di.

Më ke lënduar, por sidoqoftë të dua. Askush nuk mundet të më sqarojë se pse të dua kaq shumë. Dhe e di se dashuria jonë nuk është sikur zjarri, që përsëri të ndizet. Por jeta është duke më shkuar tutje me mendime për ditët e dështuara...

E kujtoj, kemi qenë atëherë vetëm një, unë e ti. I kujtoj të gjitha, edhe atë të cilën më është dashtë ta harrojë që moti. E kujtoj shijen e buzëve tua të cilat nuk kam guxuar t’i puth.

E di, nuk mund t’i harrojë të gjitha kur do të doja, por pyetem se pse të kam dashur, edhe pse nuk kam guxuar.

Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Ndoshta

prej Tue 12 Jul 2011 - 15:21
Gurët nëpër rrugë, sikurse gënjeshtrat e imtësuara dhe shpërndara në mënyrë të shkëlqyeshme... E pranoj, nganjëherë marr në thua. Ai grumbull i vogël dhe i parëndësishëm i pluhurit, nganjëherë është tepër i ashpër, ndërsa të lëndon pikërisht atëherë kur të dhemb më së shumti. Por jo, nuk do të dorëzohem. Hapat e mi tani e tutje do të jenë më të kujdesshëm, por shumë më të sigurt se në të kaluarën. Sepse shkojë atje ku është më bukur.

Atje ku do të thithi ajër më të pastër në skenën me barë dhe me lloj-lloj ngjyrash të jetës sime. Ku shkëlqejnë të buzëqeshurat e personave të dashur në pikat e trëndafilave, ku era bartë aromën e shpresës për çdo njeri, aromën e lumturisë për secili njeri dhe lule të çelur. Aty keqdashësit nuk dërgojnë vetëtima në zemra të sinqerta, aty secili është i posaçëm, pasi çdokush e ka respektin e duhur.

Mjegulla e mashtrimeve dhe shantazheve, nuk mundet në këtë botë të depërtojë, sepse këtu qielli është tepër i pastër për ta lejuar një gjë të tillë. Dhe këtu vërtet e jetoj jetën, sepse çdo moment është ëndërr e realizuar. Mirëpo, është shumë larg, këtë e di. Prapë nuk do të heq dorë.

Do ta notoj çdo det që më del përpara, do ta mbijetoj çdo stuhi dhe shtrëngatë, do të ngjitem tek secili yll në gjithësinë e pafund. Sepse aroma e asaj ere vazhdimisht më përcjell. Aroma e shpresës. Dhe përderisa kjo ekziston, lumturia është çdo moment i përjetuar.

Edhe nëse për këtë më duhet këmbëzbathur të eci mbi ata gurë të mprehtë. Nuk do të ndalem derisa ta takoj shpirtin tim binjak dhe do të bëj kujdes që mos t’i përsëris gabimet e së kaluarës. Dhe kjo aromë e shpresës, do të jetë udhërrëfyesi im më i mirë, ai që do të më drejtojë në kahun e duhur
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Mon 5 Sep 2011 - 22:31
Te Dua.......
Jo, kjo nuk është edhe një letër e dashurisë të cilën nuk do ta dërgoj kurrë...

Ky është një tekst i thjeshtë, të cilin shpresoj që kurrë nuk do ta lexosh, pasi që frikësohem nga përgjigjja.

Nuk mundem asgjë të bëj, dhe që ajo gjë të mos më përkujtojë ty. Mezi marr frymë. Këta lot që më vijnë çdo ditë thjesht më janë të tepërt. Vetë të menduarit për ty ndonjëherë më bën të qaj. Pasi që... edhe pse jemi miq më të mirë, unë të dua.

Secila lëvizje jotja, secila imtësi, të gjitha, ama bash të gjitha më bëjnë përshtypje. Ndonjëherë dëshiroj që kurrë mos të kisha takuar, pasi që jam duke u bërë e varur në ty. Nuk mundem pa ty.

Nuk e di se çka të bëj. Për herë të parë kur të kam parë e kam ditur se ti je ai i vërteti. Dhe kështu është qe një kohë, një kohë shumë të gjatë. Dëshiroj të të preki. Të përqafoj. Të puth. Të të them... se të dua.

Pa u frikësuar se çka do të marr si përgjigje për këto kërkesa të mia. Ndonjëherë natën mbes e zgjuar. Mendoj për ty. Çka dhe si do të ishte po të ishim së bashku. Madje edhe në një moment të vogël, gati sa të pavërejtshëm, të ndjej përskaj vetes.

E ndjej lumturinë e papërshkruar. Dhe kjo është e vetmja që më ndihmon që të përmbahem. Ditë. Muaj. Dhe madje edhe më shumë se një vit. Para së gjithash të tëra që i bëjë më kujtojnë ty. Thjesht je gjithmonë aty.

Dhe unë fatkeqësisht nuk mund të them se çka ndjej. Pasi që, edhe pse më do, e di këtë, e tëra kjo është në mënyrë të gabuar. Në sytë e tu unë gjithmonë do të mbetem vetëm mikja jote. E cila do të jetë gjithmonë përkrah teje. Të cilës do të duhet t’i thuash dhe t’i tregosh të gjitha.

E cila do të ndihmojnë kur të nevojitet ndihma. Kurdo. Dhe për të cilën nuk do ta dish se të do. Se të do më shumë se vetveten, më shumë se çdokush tjetër, së tepërmi...
Ajo...
Ajo...
Princeshe Forumi
Princeshe Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Shqipëria
 <b>Mosha</b> Mosha : 27
<b>Postime</b> Postime : 21467
<b>Hobi</b> Hobi : .
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : Te shpia Re
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 29/05/2011

default Histori e dhimbshme....Lexoje sot se neser mund te jete shume vone !!

prej Sat 29 Oct 2011 - 10:57
Histori e dhimbshme....Lexoje sot se neser mund te jete shume vone !!

Na ishte njeher… një djal i cilli lindi i semur.
semundja e tij ishte e pa sherueshme
Ai ishte 17 vjecar dhe mund të vdiste cdo moment.
Ai jeton akoma me nënën e tij si dhe ne mbikqyrjen e saj.
një dit mendoj të dal jasht vëtë vetem edhe një herë.
E pyeti nënën dhe ajo e lejo të dilte.
Duke shetitur nëpër qytet u ndal pranë një CD-shopi
kur ngriti koken e shikoj mbrenda pa një vajz të bukur ne moshen e tij.
Ishte dashuri ne shikim të parë, hapi deren dhe hyri mbrenda dhe vetem e shikonte
prej një këndi vajzen,me kohë u ofrua nga tavolina ku ndodhet ajo vajza.
Ajo e shikonte edhe pyeti me një buzqeshje , A mund t’ju ndihmoj?
ai mendonte se ishte buzqeshja me e bukur qe e kishte parë ndonjeher…
dhe kishte një deshir qe ta puthte po ne atë cast…
Ai thoshte duke belbzuar po….hemmmmm… kisha deshir ta bleja një CD
Pa menduar mori CD-en e parë qe e gjeti dhe paguante…
A ke deshir qe ta paketoj pyeti duke buzqeshur vajza..
Ai vetem beri me koke (po) dhe ajo shkoj ne dhomen e paketimit dhe ja solli.
Ai e mori dhe doli nga lokali, Shkoj ne shpi dhe prej ksaj ditë shkoj
cdo ditë ne atë lokal për të bler nga një CD.
Ajo i Paketonte perseri të gjtha dhe ja sillte të paketuar,
ai i solli të gjith ne shtepi për ti vendosur ne Ormanin e tij
Ai ishte shum i turpshem për ta pyetur atë vajz për një kafe apo dark…
edhe kur e provonte nuk mundë të fliste asgje…
Kshtu qe një dit ja rrefente gjith nënës , dhe ajo i dha kurajo qe ta
provonte edhe njeher…
Edhe kshtu , ditën tjeter i armatosur me korajo dhe vullnet shkoj ne atë lokal apo CD-shop
Si cdo dit e mori një CD dhe ajo shkoj për t’ia paketuar atë…në atë qast djaloshi morri guximin
dhe ja la një leter me numrin e ti ne tavolin dhe doli duke vrapuar nga lokali…
-të nesermen Dring..Dring… Telefoni
E ëma e hapi telefonin Hallo
Ishte ajo vajza dhe deshironte të fliste me djaloshin…
Nëna e pa ndalur filloj të qante… cka, ti nuk e din aj dje ka VDEKUR !
Në këtë moment ishte një pushim dhe degjoheshin vetem dhimbjet e nënës.
Ma vonë ajo shkoj ne dhomen e djalit ,për ta kujtuar sado pak…
Ajo vendosi të shikonte rrobat e tij , dhe hapi ormanin , sa ishte e habitur
kur i ran një shum e madhe e CD-av ,këmbëve të posht…
Asnjera nuk ishte e hapur,kjo e beri të dyshoj dhe mori
një dhe u ulë ne shtrat të djalit dhe filloj ta hapte
ku në atë qast ra një leter me mbishkrim :
“Hallo ti je një djal shum i bukur…. a ke deshir të dalesh me mua…Du shum..Doretina”
Duke qarë mori nëna e tij një CD tjeter e pastaj një tjeter , në gjdo paketim të CD-av ishte edhe nga një
leter e vogel me të njejtin mbishkrim…
MORALI : Kështu është jeta – Mos prit shum për t’ja shprehur dikujt.qe për ty është i vecant
Deshiren tende dhe ndjenjat tua për atë .
“ Thuaje SOT ” , Neser mund të jet shum VONE !!


O Zoti im!!
Jetën e kam dhurat nga Ti...
e askush nuk ma merr veq Teje..
Dua ta jetoj në mënyren më të mirë,
dhe të bukur, Ashtu siq ma fale TI!


Kurrë mos i thuaj 1 sekret dikujt që sa po të tha 1 sekret të DIKUJT TJETER !!.
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Sat 10 Dec 2011 - 13:45
Per ty.....................!!
E di un te desha ty me shum se veten time,por ti se kuptove asnjeher ..dhe ashtu sdo te arrish kurr ta kuptoshe qe humbe njeriun qe te deshi sinqerisht,qe te qendroj pran sa her kishe nevoj per mbeshtetje per ndihme per ngrohtesi per dashuri qe s´ti dhuroj kurr askush aq sa te dhurova un.. ndoshta gabova qe veprova keshtu ndaj dhe ike pas x as vet se di se ku ,dhe sdo e kuptoj kurr pse ndryshove kaq shpejt kaq papritur ateher kur pata nevoj per ty me shum se kurr ,Qendroja per ore te tera duke ndrydhur dhimbjen e duke pritur
telefonin te binte..Kisha nevoje per Ty !! ...Kisha nevoje te degjoja zerin tend, t'me keshilloje me ate menyren tende prej te emblit sic beje gjithmone dhe e qara ime te pushonte.E doja menyren tende te te folurit, te te konceptuarit gjerat, te te konceptuarit jeten !!..Se
pranoje kur trishtoheshe, por mundohesha te hyja brenda teje dhe te ndjeja ashtu sic ndjeje Ti, per te te thene "Une jam ketu per Ty !!!
Kisha nevoj per ty dhe ti...Pse ! pse me lejove te te dashuroj kur doje dhe nje tjeter ne te njejten kohe kur zemra jote skishte nje vendim
se kujt i perket pse pikerisht mua apo ndoshta pse te thash me gjith shpirt te Dua.. apo ndoshta pse ishe gjithqka qe kisha ,qe nuk shifja
asgje tjeter vetem fetyern tende ne cdo gje kudo imazhi jot qe nga ajo dit e deri me sote me rri gjithmon para sysh!!..Se kuptoj as vet pse... cfaj kam un qe akoma te dua shum ,e cfaj ka zemra e shkret qe te do per jete ..e ndoshta keshtu eshte e shkruar te vuaj po ti nuk e di ..po ashtu kurr sdo ta dish ate qe un ndjej per ty..ate qe un lotoj cdo dit dhe nate per dashurin ton per te ardhen ton qe planifikuam bashk..me ke munguar..me mungon..dhe do me mungosh gjithmon por un sdo te kerkoj me..te ndryshoj nuk mundem jo,kjo jam un te prita dhe kurr nuk erdhe... Ti me the qe do me rrish pran gjithmon ne te mir dhe ne te keq ..por se aprovove nje gje te till e pse ,apo ashtu tu tha apo ashtu me arktrove ..ndoshta 1 dite do e kuptosh rendesin time ,e ndoshta dhe sdo ta kuptosh kurr dhe ashtu me mir mos ta kuptosh nuk dua qe te vuash, vuaj un per ty te lutem mos loto se kam derdh lot un per ty mjaft ..jan thar po ashtu dhe zemra ime po ndalo rrahjet e saj nga dhimbja qe se duron me..tani jetoj nga heshtja ..kujtimet,.. qe dikur e dikur diku ishim bashk.tani dua te fle dhe te mos degjoj e te mos shikoj ndoshta dhe te mos jetoj.,te uroj mira fate te uroj lumturin e gjith botes jeto ti dheper mua sepse ashtu un dua!! "NDOSHTA" !! ♥ Nga Viola ♥
Tregime  Te ndryshme! 381023_188894774538081_140330842727808_369097_235511541_n
Juventini
Juventini
Administrator
Administrator
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Male
<b>Shteti</b> Shteti : Sweeden
<b>Postime</b> Postime : 8638
<b>Hobi</b> Hobi : Sporti
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 13/10/2011

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 10 Jan 2012 - 15:52
Nje dite nje vajze 11vjecare e pyet babain e saj: Cfare do me blesh per 15vjetorin tim te lindjes? Babai u pergjigj: Ka shum kohe deri atehere bija ime... Kur vajza mbushi 14vite, filloi te paraqiste probleme me shendetin dhe u shtrua ne spital.Doktoret i thane te atit se vajza kishte nje zemer te dobet, dhe mundesit per te shpetuar ishin te pakta. Vajza e shtrire ne shtratin e spitalitpyet? Babi te thane se do vdisja? Babai i perlotur duke dal nga dhoma i pergjigjet: Jo, ti do jetosh...Si mund te jesh i sigurt? Thjesht e di... Ajo i mbushi te 15tat kur po dilte nga spitali dhe po drejtohej perne shtepi. Atje prane shtratit te saj, ajo gjeti nje leter ku shkruhej: E dashura ime bije, ne je duke e lexuar kete leter, do te thote se cdo gje shkoi mire ashtu sic te thashe. Nje dite ti me pyete se cdo tedhuroja per 15vjetorin e ditlindjes tende. Nuk e di per ate kohe por tani dhurata ime per ty eshte ZEMRA IME


Nuk kam kohe te urrej ata qe me urrejne ,sepse jam shume i zene duke dashur ata qe me duan :)))
Tregime  Te ndryshme! 5l3r52
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Sat 2 Jun 2012 - 18:39
Të kujtoj me mall


Nuk po të shkruaj për të të thënë se të dua shumë, jo as për të të thënë se për ty po derdh lot në këto momente. Ajo që sot më shtyn të shkruaj është malli që kam për ty, vërtet në këto momente po ndjej mall... Mallin e respektoj, respekti për ty është e vetmja që më ka mbetur brenda meje dhe nuk po dua ta zhduk, dhe malli në këto momente nuk po më lë vërtetë të qetë.
Sot më erdhën në mendje kujtimet dhe ëndrrat që thellë i kam varrosur në shpirt, ato miliona ëndrrat që vërtet kanë kohë që kanë filluar të treten, por sot vetëm malli po më shtyn të të shkruaj, më bën që “të takoj” edhe një herë si një mikeshë të vjetër që kurrë nuk arrita t’ia hap vërtet zemrën, e vetmja ndjenjë që vërtet për ty nuk e kam shuar është respekti, po sot...
Kjo ndjenja po më çon në mallin që kam për ty, malli që kam për të parë dhe të të shtrëngoj një herë fort pas vetes, dhe të ulem me ty në një vend... për të kaluar disa çaste të bukura bashkë, thjesht si miq të vjetër.
Dhe ndërsa u ktheva me fytyrë nga muri më dolën dy pika loti nga sytë e mi, nuk e kuptova përse po qaja, po vetëm kur lotët më pikuan kuptova se ishin duke bërë rrugën e tyre që kishin kohë pa e bërë. Pra vetëm ajo ndjenjë e mallit më bëri të shpalos edhe një herë tërë kohën, eja dhe më përqafo të të jap lumturi, o zemër, do ishim një trup që rrezohej nga dielli e ndriçohej nga hëna.
Shikoheshim por nuk shiheshim, verbimi bie si një hije e zezë - trishtim, zemra ndjen puthjen e zjarrtë që valonte në ëndrrën e majit, ajo ëndërr më bëri që të jetoj me ty aty ku askush nuk dinte ku jemi, do ta ndjeja kraharorin tënd aty kur mund të shikoja jetën në sytë e tu, përse shkove me ëndrrën, mbeta me kujtimin e zemra më thotë “se të dua”.
Duhet dikur ta kuptojmë se kemi lindur për njëri-tjetrin, kujtoj zërin tënd, ndjej atë ngrohtësi, nuk e di a të pëlqen kjo që unë mendoj apo jo. Po këtë unë e dëshiroj tani...
Dreni nga Prishtina

Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Sun 1 Jul 2012 - 13:17
A thua do të pendohesh?


Rrezet e diellit kishin depërtuar në dhomën time, në zemrën time, dhe
disi mundoheshin të më zgjonin nga gjumi i rëndë, shumë i rëndë që ma
kishte mbështjellë trupin tim të lodhur me një ëndërr të bukur.

Ishte ëndrra
ajo që më kishte lidhur dhe s’më linte të zgjohesha. Disi mundohesha të
ta shihja fytyrën, por kot. Vetëm zërin tënd të shtjerrë e dëgjoja nga
larg. Të ndiqja hap pas hapi dhe mundohesha të të thosha diç që kurrë
nuk e kisha menduar, por... Dhe, edhe në ëndërr ishte largësia që na
ndante e fjalët që i kisha thënë, por ti nuk i kuptove kurrë... zemra
ime.

Ndoshta edhe kurrë s’do t’i kuptosh?! Ndoshta e kupton dashurinë që kam për ty, por bëhesh kinse nuk kupton!

Jam ai, i cili nuk mund ta pranoj më askënd në zemrën time, në shpirtin
tim të çiltër. A thua do të pendohesh? A thua do ta largosh vetëm për
një çast krenarin tënde egoiste? Pse hamendesh? Kishte momente kur sytë
flisnin. Në sytë e tu shihja shumëçka. Të kujtohet kur me orë të tëra
bisedonim? Të kujtohet kur më thoshe se më dashuron shumë? Apo mos vallë
vetëm fjalë boshe, apo mos vallë e kishe nga dhembshuria e keqardhja që
isha i sëmurë?

Dhe, dielli ishte ai, i cili më zgjoi nga
ëndrra që nuk më linte të shkëputsha dot. Dhe, i lodhur, i molisur se
nuk ishe pranë, ndërmjet asaj se diç dua, por sikur nuk di as vetë
çka... e tash, të kaluarën e ka mbështjellë pluhuri i harresës. E në mua
kanë mbetur vetëm kujtimet.

Kujtimet që nuk shlyhen dot! Por,
këto kujtime janë prehja ime e vetme, dhe në të gjejë pak gëzim dhe
mundohem që vuajtjen dhe mungesën tënde ta kalojë me rikujtimin e ditëve
të lumtura të kaluara së bashku. Shpresoj, edhe pse e di që kjo kurrë
nuk do të ndodhë, që këto ditë të përsëriten. Shpresa dhe kujtimi më
mbajnë gjallë.

Artani nga Lipjani
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 24 Jul 2012 - 20:08
Të lutem kthehu
Jam ulur këtu në shtratin tim, i lodhur, i trishtuar, i zhgënjyer nga jeta, e po shkruaj me forcën e lapsit, zhurma e të cilit kur prek fletoren e bardhë për ta njollosur më dhemb në vesh, dhe në shpirt. Dhoma ku gjendem është e errët, depërton vetëm pak dritë nga dritarja e mbyllur me perden e zezë, ngrihem ta hap dritaren, që të mos dëgjohej zhurma e lapsit.
Uaa paska ardhur vjeshta, gjethet shushurisin të rëna në tokë, paskan marrë ngjyrë tjetër, diellin e paskan mbuluar retë. Panoramë trishtimi edhe jashtë. Unë kthehem te shtrati im. Çfarë të them? Çfarë të mos them? Çfarë të shkruaj? Çfarë të mos shkruaj?...
Jam në dilemë! Kohëve të fundit më duket se dilema: “Të jesh apo të mos jesh?!” që e kishim parashtruar nuk ka më rëndësi të madhe! Dilema e vërtetë në këtë jetë është: “Të duash apo të mos duash?!” Shportën që kam afër meje, është e mbushur me letra, sepse asnjëra s’më pëlqen që e shkruaj, nuk di çfarë të them ty... ty për të cilin jeta ime po shuhet, e shoh e ndjej më ka mbetur edhe pak kohë.
Sytë po më mbyllen, më dridhet zemra sepse fillova të kem pak frikë. Jeta ime po perëndon për të mos aguar më kurrë! E ty nuk di çfarë të shkruaj, më ra lapsi nga dora, duhet ta arrij ta kap prapë, më shpejt, më shpejt. Tash dua ta ndjej edhe një herë zhurmën e lapsit tek prek fletoren e bardhë për ta njollosur, më duhet patjetër të them së paku një fjalë, atë që ta kam thënë çdo herë, atë fjalë që shumë si ti e thonë pa u menduar, pa i dhënë kuptim, që shumicës i del nga goja shumë lehtë...
Po vdes edhe nuk arrij ta kap lapsin, e ndjej shpirti po më lëshon. Por nuk dua të dorëzohem, e kapa lapsin, më dridhet dora, më dhemb shpirti, më djeg zemra, sytë i kam të mbyllur nuk shoh, nuk arrij t’i hap, duhet të shkruaj shkronjën e parë “T” arrita ta shkruajë, e dyta “Ë” u mbusha frymë sepse s’kam forcë, shkronjën “D” e pastaj shkronjën “U”.
Më ra lapsi e kapa dhe u mbusha frymë fort, vura dorën në zemer të ta mbaj se po më lëshonte! Edhe e shkruajta edhe shkronjën e fundit shkronjën “A”. Por... në fund e pashë që nuk vdiqa, por ky ishte vetëm një sulm i radhës i shkaktuar nga vuajtjet që m’i solle ti, dhe këto sulme janë gjithnjë e më të shpeshta që kur ike ti. Të lutem kthehu, ma kthe jetën, ma kthe lumturinë, të lutem.
Tani nga Prizreni
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 14 Aug 2012 - 22:13
Të pres deri në fund të jetës
Përsëri në këtë natë ndjehem e vetmuar, dikush ma zë frymën. Qielli ka ngjyrën e fjalëve boshe. Lotët më pikonin pareshtur, zemra kërkonte dashurinë e humbur, kërkonte realitet me vështirësi dhe mospërfillje, por së paku le të jetë realitet. Fillova t’i numëroj yjet që rrinin në brendi të qiellit, por ngadalë ata filluan të zhduken.
Tik-taku i orës ishte instrument i vetëm në veshët e mi, por dhe ajo nuk më tregonte të vërtetën. Kishte filluar të agonte mëngjesi. Dora ime zgjatej si lypëse sa herë që të takoja, e ti nuk ofrove mëshirë për mua. Të desha aq shumë, jeta ime ishe ti. Të prita ditë të tëra se mos vallë do të ktheheshe përsëri tek unë.
I numërova muajt,vitet... por ti as që mendoje në rikthim. Të ëndërroj çdo natë, vetëm ëndrra është vendtakimi për ne të dy, e ëndrra këtë natë u zhduk. Të dua…më beso. Unë s’mundem pa ty. Vallë, është kaq e rëndë të më falësh dashuri? S’të kërkoj asgjë më shumë. Dua të jemi bashkë ashtu siç ishim dikur, të ndjej përqafimin tënd, puthjen tënde... I dua ato duar që shtrëngonin fort duart e mia që dridheshin sa herë që isha me ty. Dua zemrën tënde, më mungon, pa ty jam asgjë.
Emrin tënd po e përmend por s’po mund ta thërras. Je aq larg, nuk mund të të harrojë kurrë. Të lutem kthehu, kthehu edhe në qoftë se ajo ditë do të jetë pas shumë vitesh, kthehu edhe sikur të jetë shumë vonë. Unë do të pres deri në fund të jetës. Sepse vetëm me ty mund ta jetoj këtë jetë dhe të ndihem e gjallë. Mos harro të lutem çastet që i kaluam së bashku, a të kujtohet sa të lumtur ishim, a të kujtohet sa e donim jetën, a të kujtohet sa shumë qeshnim. E tash... vetëm vuajtje e mjerim. Për hir të kohës së shkuar, për hir të dashurisë që ndjenim ndaj njëri-tjetrit, të lutem kthehu. Kthehu e ma kthe jetën e gëzimin.
Arlinda nga Ferizaj
Calypso
Calypso
Princeshe Forumi
Princeshe Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Greece
<b>Postime</b> Postime : 36630
<b>Hobi</b> Hobi : shkrimi
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : ne hapat e jetes
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 21/05/2011

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Mon 12 Nov 2012 - 10:19
Mendo dy here

Në një natë, na ishte një grua e cila iu desh që të priste për disa orë para se ta arrinte fluturimin e saj të rradhës. Përderisa ajo priste ajo e bleu një libër dhe një pako me biskota që ta kaloj më shpejt kohën. Ajo shikoi që të ulej diku dhe filloi të priste.

Ajo u thellua shumë në leximin e librit të saj dhe papritmas takoi një njeri i cili ishte ulur afër saj dhe i cili e lëvizte dorën e tij pa asnjë mëndyshje, duke xjerrur nga pakoja biskuitet të cilat ishin mu në mes të dyve. Ai filloi ti shijonte një nga një.

Për të mos filluar të bëjë ndonjë rëmujë ajo vendosi që ta injorojë veprimin e tij. Gruaja, u ndje e shqetësuar, hante biskota dhe shikonte orën, përderisa i riu i paturpshëm dhe hajdut i biskotave gjithashtu i ngrënte ato. Gruaja filloi vërtetë të zemërohet në këtë moment dhe mendoi “ Po të mos isha aq e mirë dhe një person i edukuar, këtij njeriu deri tani do tia bëjë syrin zi për veprimin e tij.”

Secilën herë që ajo hante një biskotë, ai e kishte një gjithashtu. Dialogu ndërmjet syve të tyre vazhdoi derisa mbeti vetëm një biskotë, ajo pyeste veten se çka do të bënte ai tani. Me butësi dhe me një buzëqeshje të nervozuar, njeriu e rrëmbeu biskotën e fundit dhe e ndau në dysh. Ai i ofrojë një pjesë asaj dhe tjetrën pjesë e mori për vete.

Me shpejtësi e mori biskotën dhe mendoi, “ Sa njeri i pafytyrë! Sa i pa edukuar!” Ajo kurr nuk ka takuar dikë kaq të ri dhe papritmas ndëgjoi lajmërimin për fluturimin e saj. Ajo rrëmbeu cantat e saj dhe shkoi drejtë portës hyrëse duke refuzuar që të shikoj prapa në vendin ku qëndronte njeriu hajdut dhe i paturpshëm.

Pasi aeroplani u nis dhe ajo u akomodua në ulësen e saj, ajo shikoi për librin e saj që ishte afër së përfunduari nga të lexuarit. Përderisa shikoi në çantën e saj, ajo u befasuar totalisht duke parë se pakoja e biskotës së saj ishte aty dhe e paprekur. ” Nëse biskotat e mia janë këtu”, mendoi në ndjesi tmerruese, “ato tjera ishin të atij dhe ai u mundua që ti ndaj ato me mua.” Shumë vonë tani për t’i kërkuar falje njeriut, ajo u ndje shumë e dëshpëruar dhe ndjeu keqardhje, dhe se ajo ishte e paturp, e pa edukuar dhe hajdute, dhe jo ai.

“Sa herë në jetët tona, kemi kuptuar me siguri se diçka po ndoh ashtu se si ne mendojmë se është e sigurt, dhe vetëm për të zbuluar më vonë se nuk ishte e vërtetë? Sa herë mungesa e besimit tonë na bën që ti gjykojmë njerëzit padrejtësisht me kryelartësi nga idetë tona, zakonisht shumë largë nga realiteti.”

Transmetohet nga Abdullah Ibn Abasi r.a. (radi Allahu anhu) se I Dërguari I Allahut (Paqja dhe shpëtimi i Allahut qoftë mbi të) tha:

Mos u bëni ziliqar ndaj njëri tjetrit, mos i ngritni çmimet artificialisht kundrejt njëri tjetrit, mos e urreni njëri tjetrin, mos iu shmangni njëri tjetrit; dhe mos luftoni njëri tjetrin me çmime të ulëta në transaksionet e biznesit; dhe bëhuni sikur vëllezër mes veti dhe shërbëtor të Allahut. Muslimani është vëlla i Muslimanit. Ai as nuk e shtyp atë e as nuk e turpëron dhe as që shikon poshtë ndaj tij. Devocioni është këtu- duke vendosur gishtin e tij tri herë drejt krahërorit të tij. Është mëkat për Muslimanin që ta mbajë vëllaun e tij në mospërfillje. Të gjitha veprime të një muslimani janë të padhunshme për Muslimanin tjetër: gjaku i tij, pasuria e tij dhe nderi i tij.


*Gabojme gjithmone . Gabojme nga inati . Gabojme per te mesuar . Mesojme qe te mos perserisim kurre disa gabi me!!!
*E αdmiroj zemren time,shume here eshte plαgosur ngα dαshuria dhe miqesiα,por prαpe kα forcen te rrαhe fort!!!
*Ajo qe te tjert menojne per ty, nuk te perket!!!
*Mos krahaso jeten tane me te tjerve, sepse nuk e ke iden se si asht udhetimi tyne!!!
*Buzeqesh, sepse nuk i ke te tana hallet e botes mbi veten tane!!!

Tregime  Te ndryshme! N
Calypso
Calypso
Princeshe Forumi
Princeshe Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Greece
<b>Postime</b> Postime : 36630
<b>Hobi</b> Hobi : shkrimi
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : ne hapat e jetes
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 21/05/2011

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Mon 12 Nov 2012 - 10:21
Shoku i vërtetë

Na ishin një herë nja dy shokë. Njëri ishte i ngathët, i drejtë dhe i qetë, kurse tjetri shumë i shkathtë, i zgjuar dhe i lëvizshëm. Një ditë ky i shkathëti shkon te shoku i vet dhe i thotë se ka probleme në punë dhe lyp prej tij para. Shoku i sinqertë nuk ia prish dëshirën dhe pa një pa dy ia jep të gjitha paratë që kishte. Ky i merr paratë dhe e rregullon situatën e vet. Pas një kohe, i shkathëti vjen sërish te shoku i vet dhe i thotë që të hiqte dorë nga vajza me të cilën ai ishte i fejuar dhe priste martesën, duke i thënë se ky e donte shumë këtë vajzë, pra të fejuarën e shokut të vet. Shoku u habit tej mase. Nuk dinte çfarë t’i thoshte. Mirëpo, midis tyre ekzistonte një dashuri aq e madhe dhe e fuqishme, saqë nuk mund t’i thoshte shokut “Jo”. Si pasojë ky heq dorë nga e fejuara.

Me kalimin e kohës, këtij të ngathëtit nuk i shkojnë punët mbarë dhe përnjëherë i vjen ndërmend shoku i vet. Shkon te vendi i punës së shokut duke menduar se do t’i ndihmonte pasi që edhe ky i kishte ndihmuar atij kur ai kishte qenë ngushtë. Kërkon prej tij që t’i gjente vend pune në punëtorinë e vet, mirëpo ai nuk i gjeti dot. Kthehet prapë i mbushur plot dëshpërim e pendesë. Mirëpo, prapë, nuk mund të zemërohej me shokun që kishte.

Një ditë, duke ecur rrugës, atij i afrohet një plak i sëmurë. I thotë djaloshit se ishte i varfër dhe se nuk mund t’i blinte ilaçet. Djaloshit i dhimbet fort plaku, shkon ia blen ilaçet, e çon në shtëpinë e vet, e shtrinë në shtrat për t’u qetësuar dhe vazhdojnë të bisedojnë për një kohë… Pas disa ditësh djaloshi merr vesh se plaku kishte ndërruar jetë… Plaku kishte qenë shumë i pasur dhe gjithë mallin e tij ia kishte lënë trashëgim djaloshit të ngathët.

Ky i ngathëti, me pasurinë që i kishte lënë plaku, dhe paksa me zemër të thyer ndaj shokut të vet, shkon dhe blenë një shtëpi karshi punëtorisë së tij… Një ditë, vjen një lypëse plakë dhe i troket derës së djaloshit. Plaka i thotë se është shumë e uritur dhe kërkon prej djaloshit t’i jepte diçka për të ngrënë. Djaloshi, pa menduar fare, e merr plakën brenda dhe ia ngop barkun me ushqim të ngrohtë. Ky dëgjon prej saj se ajo ishte e vetme, ndaj i thotë se edhe ky ishte i vetmuar fare. I thotë plakës që nëse ajo donte, mund të rrinte bashkë me të, t’i bënte punët e shtëpisë dhe të përgatiste ushqimin… Gruaja plakë, pa menduar fare, e pranon menjëherë propozimin e djaloshit.

Pas një kohe, plaka i drejtohet djaloshit të ngathët duke i thënë se duhej të gjente një vajzë të përshtatshme dhe të martohej me të. Djaloshi i thotë se nuk dinte si ta gjente dhe nuk dinte a kishte dot ndonjë të tillë. Plaka i thotë se ajo e njihte një dhe se nëse ky donte mund ta takonte me të… Dhe pas shumë takimesh me vajzën, këta dy të rinjtë vendosin të martohen. I përgatisin dhe i shpërndajnë ftesat për dasmë… Djaloshi edhe pse me zemër të thyer, përsëri nuk kishte mund ta harronte shokun e vet të ngushtë. Andaj edhe atij i dërgon një ftesë.

Dhe ja, dita e dasmës erdhi… Në sallonin e mbushur plot mysafirë, djaloshi e merr mikrofonin dhe fillon t’u tregojë mysafirëve krejt atë çfarë i kishte ndodhur në jetë: “Dikur kam pasur një shok të cilin e doja shumë fort. Një ditë, kur s’i shkonte mbarë, erdhi dhe më kërkoi para borxh. Ia dhashë të gjitha që kisha. Një herë tjetër më tha se e pëlqente shumë të fejuarën time dhe kërkoi prej meje të hiqja dorë prej saj. Me zemër të thyer e të përgjakur, e braktisa edhe të fejuarën… Thjesht nga arsyeja se ne ishim shokë të vërtetë. Nuk kisha dëshirë t’ia prishja qejfin shokut… Kur më vonë mua s’më shkonte mbarë, shkova te punëtoria e tij dhe e luta të më gjente punë. Mirëpo ai nuk më dha punë. U dëshpërova shumë. Mirëpo, prapëseprapë, nuk jam i zemëruar me shokun tim. Sepse ne ishim shokë të vërtetë.”

Me të dëgjuar këto fjalë, shoku i shkathtë nuk duron dot dhe e merr mikrofonin në dorë dhe fillon edhe ky të flasë: “Edhe unë dikur kam pasur një shok të vërtetë që e doja fort. Kur nuk më shkoi mbarë, kërkova prej tij para. Ai m’i dha të gjitha paratë që kishte… Më vonë ia kërkova të fejuarën. I dëshpëruar dhe i brengosur, ai e braktisi edhe të fejuarën. Mirëpo, arsyeja pse kërkova të ndahej nga e fejuara ishte se ajo vajzë nuk meritonte të bëhej grua e tij. Meqë shoku im ishte i ngathët dhe s’e kuptonte dot këtë, unë vetëm në këtë mënyrë mund ta shpëtoja… Kur ishte ai në zor, erdhi tek unë dhe kërkoi ta punësoja, mirëpo unë nuk mund ta shihja shokun tim më të ngushtë të punonte nën komandën time. Për këtë arsye dhe nuk i gjeta punë… Plakun që ai e takoi në rrugë, ishte babai im. Ai ishte pranë vdekjes. Atë unë e dërgova te shoku im dhe unë i thash atij që gjithë pasurinë t’ia linte trashëgimi atij… Gruaja plakë që erdhi të lypte te porta e tij ishte nëna ime. Unë e dërgova atë te shoku që ai të jetonte më mirë e më lehtë… Kurse gruaja me të cilën ai sot po martohet, është motra ime më e vogël. Unë e binda atë që të martohej me shokun tim…



*Gabojme gjithmone . Gabojme nga inati . Gabojme per te mesuar . Mesojme qe te mos perserisim kurre disa gabi me!!!
*E αdmiroj zemren time,shume here eshte plαgosur ngα dαshuria dhe miqesiα,por prαpe kα forcen te rrαhe fort!!!
*Ajo qe te tjert menojne per ty, nuk te perket!!!
*Mos krahaso jeten tane me te tjerve, sepse nuk e ke iden se si asht udhetimi tyne!!!
*Buzeqesh, sepse nuk i ke te tana hallet e botes mbi veten tane!!!

Tregime  Te ndryshme! N
FALKO
FALKO
Komplet
Komplet
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Male
<b>Shteti</b> Shteti : Shqipëria
<b>Postime</b> Postime : 3576
<b>Hobi</b> Hobi : Makinat
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : Tirane
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 09/10/2012
http://WwW.EngjujtShqiptare.com

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Mon 11 Feb 2013 - 3:33
Djali:
-E ke problem te ulem afer teje?
Vajza pergjigjet me ze te larte:
- Nuk dua ta kaloj naten me ty!!!
Te gjithe studentet e tjere kthyen koken dhe po e shikonin djalin.
Ai u ndje shume ne siklet. Pas disa minutash vajza iu afrua tavolines se djalit dhe i tha:
-Une studioj per psikologji dhe e di se cpo mendojne te tjeret,e marr me mend se ti u ndjeve
shume ne siklet apo jo? Djali i pergjigjet me ze te lart:.
-200$ per nje nate!!!? Jane shume.
…dhe njerezit ne biblioteke po shikonin vajzen e cila u habit,
..dhe djali i peshperiti ne vesh:
-Une studioj per drejtesi dhe e di shume mire si te bej nje person te ndjehet fajtor...



Një shpirt i pastër shkëlqen edhe nën rroba të leckosura





Tregime  Te ndryshme! 1t7y1w
avatar
Miikaaa
Princeshe Forumi
Princeshe Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Australia
 <b>Mosha</b> Mosha : 29
<b>Postime</b> Postime : 3712
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 22/01/2013

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Sat 2 Mar 2013 - 15:03
Në kohët e lashta, një nga perandorët kinezë, urdhëroi që në rrugën kryesore ku kalonin njerëzit dhe karvanët, të vihej një shkëmb i madh, dhe ashtu u bë. Shkëmbi, pothuaj e bllokoi të gjithë rrugën. Nga ana tjetër, perandori urdhëroi njërin nga rojat e tij, që të fshihet pas një peme dhe të vështrojë reagimet e njerëzve.
Kaloi personi i parë, i cili ishte një nga tregtarët dhe zengjinët më të mëdhenj në vend. Ai i hodhi një vështrim plot mllef e neveri shkëmbit dhe tha:”Kush është ai horr që e ka sjellë këtë shkëmb këtu në mes të rrugës?! Është prishur mileti fare!” pa e ditur se ishte pikërisht perandori i vendit. Mandej, u soll rreth shkëmbit dhe mezi gjeti një hapësirë për të kaluar. Teksa kalonte me vështirësi, tha:”Mjerë ai që e ka vënë ç’ka për të hequr! Këtë çështje do e çoj gjer tek organet më të larta të perandorisë! Nuk mbaron me kaq kjo punë!”
Personi i dytë që erdhi, ishte një burrë që punonte në ndërtim. Edhe ai u mbush gjithë neveri kur e pa shkëmbin në mes të rrugës, por zëri apelues i tij ishte disi më i ulët se i tregtarit. S’kishte si të ishte ndryshe, ai nuk i përkiste të njëjtës shtresë.
Më pas, vijnë tre të rinj plot energji, të cilët ishin në kërkim të identitetit të tyre dhe një qëllimi në jetë. Ata qëndruan pranë shkëmbit dhe filluan të ironizojnë personat që e kishin sjellë atë shkëmb dhe e kishin vënë në mes të rrugës. Jo vetëm kaq, por vajtuan dhe gjendjen e mjerë ku ishte zhytur vendi. “Ai që e ka bërë këtë akt të shëmtuar, duhet të jetë ndonjë horr, idiot dhe injorant! Mjerë ne dhe mjerë vendi nga njerëz të tillë!” thanë djemtë, pastaj u larguan për në shtëpitë e tyre.
Kaluan dy ditë dhe shkëmbi qëndronte në të njëjtin vend. Derisa erdhi një bujk i thjeshtë, nga shtresa e varfër e perandorisë. Me ta vënë re shkëmbin, pa folur fare ai përveshi mëngët dhe ia nisi punës për të bërë diçka. Duke parë se ishte i pafuqishëm vetëm për ta lëvizur shkëmbin, u kërkoi ndihmë dhe kalimtarëve të tjerë, duke i motivuar se vetëm kështu mund të lirohej rruga dhe se ankesat dhe sharjet s’kishin asnjë dobi. Pasi u mblodhën disa burra, arritën ta largojnë shkëmbin nga rruga. Teksa kthehej për të marrë torbën e tij të cilën e kishte vënë mënjanë, bujkut i zunë sytë një sënduk të vogël, i cili kishte qenë poshtë shkëmbit. E hapi dhe pa që brenda tij gjendej një pllakë floriri dhe një letër, e cila mbante emrin e perandorit të Kinës dhe ku shkruhej:”Nga perandori, drejtuar atij që do të heqë këtë shkëmb nga rruga. Ky është shpërblim për individin pozitiv dhe iniciator për zgjidhjen e problemeve, në vend të ankesave të padobishme.”
Vëlla dhe motër:
Hidh sytë përreth dhe shih sa probleme presin një zgjidhje nga ana jote! Shumë prej tyre janë lehtësisht të zgjidhshme. Thjesht duhet bërë diçka në vend të ankesave, fajësimeve dhe kritikave që adresohen lart e poshtë!
Anonymous
Vizitor
Vizitor

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 21 May 2013 - 20:55
VLERESOJINI GJERAT,PARA SE T'I HUMBISNI, SEPSE ATEHERE DO TE JETE SHUME VONE PER T'I RIKTHYER

Kur shkova te nate ne shtepi, gruaja ime me sherbeu darken. I kapa doren dhe i thashe se kisha dicka per t'i thene.Ajo u ul ne karrike dhe filloi te hante qetesisht. Veshtrova dhembje ne syte e saj. Nuk dija si te hapja gojen serish porduhet t'ia thoja te qe kisha ne mendje.
"-Dua divorcin" i thashe. Ajo nuk u duk e shqetesuar, dhe m'u pergjigj butesisht "-Pse?"
Iu shmanga pyetjes se saj. Kjo e beri te nervozohej. Hodhi lugen qe mbante ne dore dhe uleriti "-Ti nuk je burre"
Ate nate nuk i folem njeri tjetrit. Ajo po qante, donte te dinte c'kishte ndodhur me martesen tone. Dhe pergjigja i e ishte se zemra ime i perkiste dikujt tjeter, ia kisha dhene te dashures dhe per gruan ndjeja vec meshire.
Me nje ndjenje faji hartova nje marrevshje ku i lashe gruas shtepine tone, makinen dhe 30% te aksioneve te kompanise. Ajo e lexoi dhe e grisi ne qindra copeza. Njeriu qe kisha ndare 10 vjet me te,tani ishte kthyer ne nje e huaj. Me erdhi keq per kohen e saj te humbur dhe energjite e shpenzuara kot por nuk mund ta ktheja mbrapa qe qe kisha thene, doja te dashuren tashme. Filloi te qante me te madhe, dicka qe e prisja. Ta shihja te qante ishte si nje lloj lehtesimi per mua, duke qene se ideja e divorcit me kishte torturuar per jave me rradhe. Diten tjeter shkova ne shtepi shume vone dhe e pashe te shkruante dicka. Nuk e pyeta dhe shkova te flija pas nje dite te ngarkuar ne pune dhe me te dashuren. Ne mengjes me dha marreveshjen e saj te divorcit, nuk donte asgje prej meje pervecse nje muaj vemendje. Kerkoi qe ne ate muaj te perpiqeshim te benim nje jete normale dhe arsyeja e saj ishte shume e thjeshte:djali yne kishte provime ate muaj dhe nuk donte qe div orci yne te ndikonte tek ai. Kjo ishte e pranueshme per mua, por ajo kerkoi edhe dicka me shume. Donte ta ngrija ne krahe cdo mengjes nga krevati deri tek dhima e ndenjies ashtu sic kishim bere ne ditet e para te marteses sone. Mendova se ajo po cmendej, gjithsesi pranova. Kur ia tregova kete te dashures, filloi te qeshte me te madhe dhe iu duk absurde. Une dhe gruaja ime nuk kishim pasur kontakte fizike per nje kohe te gjate.
Kur e ngrita ne krahe diten e pare, djali yne erdhi mbrapa nesh dhe bertiti i lumtur -"Babi po ngre mamin ne krahe"
U ndjeva shume ne faj ne ato momente. Eca me te ne krahe per rreth 10 metra. Ajo me tha me ze te ulet"Mos i trego djalit tone per divorcin" . Serish vura re dhembje ne syte e saj. Diten e dyte ishte e lehte per ne. Ajo u mbeshtet ne gjoksin tim dhe munda te ndjeja parfumin e saj. Kisha kohe qe nuk e shihja me si femer. Vura re se nuk ishte me e re, floket i ishin bere gri dhe rrudhat i ishin shtuar. U ndjeva keq per ate cka i kisha bere. Ne diten e katert kur e ngrita serish ne krahe ndjeva njefare intimiteti te rikthehej. Ne ditet ne vazhdim filloi te rritej edhe me shume. Nje mengjes ajo po kerkonte cte vishte, pornte gjitha rrobat i rrinin me te medha. Ne ate moment vura re sesa ishte dobesuar, ja pra pse e ngrija aq lehtesisht ne krahe. Ndjeva dhembje ne shpirt, ajo kishte mbledhur kaq shume vuajtje dhe lot ne zemren e saj. Pa vetedije iu afrova dhe i perkedhela floket. Ne ate moment vjen djali dhe thote " Babi eshte koha te ngresh mamin ne krahe". Kjo ishte bere tashme si pjese e jetes se tij. E ngrita serish, ajo me hodhi duart rreth qafes dhe cuditerisht u ndjeva si ne diten e pare te marteses. Diten e fundit te " marreveshjes" kur e ngrita serish ne krahe, nuk doja ta leshoja me.
Me pas shkova te takoja te dashuren.
"Nuk dua te divorcohem me " - i thashe. Me pa, me vuri doren ne balle e me tha mos kisha temperature e ndaj flisja percart.
"- E degjove mire c'te thashe, nuk dua te divorcohem me". Me dha nje shpulle dhe perplasi deren e iku. Martesa ime ishte bere e merzitshme sepse une nuk kisha vleresuar me gjerat e vogla, jo sepse dashuria nuk ishte me. Shkova ne nje dyqan me lule dhe prosita nje buqete, ku ne nje shenim shkruajta " Do te te ngre ne krahe derisa vdekja te na ndaje". Vrapova ne shtepi me lulet ne dore dhe me buzeqeshje ne fytyre. Ngjita shkallet dhe ne krevat gjej gruan time ne shtrat....te vdekur....
Ajo kishte luftuar me kancerin per muaj me rradhe dhe une isha shume i zene me te dashuren , per ta vene re. Ajo e dinte qe do te vdiste shpejt , por donte qe ne syte e djalit tone une te mbetesha nje bashkshort i mrekullueshem...
shaban cakoli
shaban cakoli
V.I.P Forumi
V.I.P  Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Male
<b>Shteti</b> Shteti : Shqipëria
<b>Postime</b> Postime : 11174
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : Dardane
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 15/11/2012

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Tue 21 May 2013 - 21:06
mjaft bukur Tregime  Te ndryshme! 1102274400
BeSaa
BeSaa
Fondatore Forumi
Fondatore Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Kosova
<b>Postime</b> Postime : 11852
<b>Hobi</b> Hobi : leximi dhe muzika
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : Ne Zemren Shqiptare..
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 12/11/2011

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Sat 25 May 2013 - 13:31
"Cifti i heshtur"

-Ata që quheshin nga të gjithë çifti simpatik, ishin dy kamerierë të bar-restorantit kryesor të qytetit provincial. Bimi dhe Elda kishin zënëvend në një nga bangat e fundit të klasës, ku kryenin vitin e fundit gjimnaz të shkollës së natës. Ndryshe nga disa mistrecë të rritur, që i shtynin orët me muhabete e karagjozllëqe, kamerierët e fejuar qëndronin krejt të heshtur në skajin e tyre fundor. Buzëqeshnin ëmbël, kur u drejtoja vështrimin dhe putheshin ndonjëherë kur i kisha sytë larg tyre.
Mua më kishin caktuar me detyrim të jepja mësim letërsie në klasën e tyre, sepse disa të tjerë kishin nxjerrë lloj-lloj arsyesh për të mos punuar me ta. Por arsyeja vërtetë ishte se, mësuesit nuk çanin dot me kokat e gdhenjve, të ulur nëpër banga, sa për të marrë një dokumentshkolle. Dhe kuptohet, puna e detyruar me këta tipa që nuk hanin pyka, kërkonte mundim dhe nerva të forta. Por sidomos durim të përkryer, për ta përsëritur njëmijë herë fjalën që nuk hynte kurrsesi në trurin e tyre të pagdhendur qysh në fëmijëri. Bimi dhe Elda ishin shtyrë nga viti në vit më pesën mëshirëmadhe, vetëm sepse ishin të urtë.
Thuhej mes mësuesve, se një kope me lepuj mund ta bëje zap shumë më lehtë, se një klasë me ronxhobonxho të tillë, që shpërthenin papritmas në të qeshura për budallallëqe krejt të kota dhe të shkatërronin orën e mësimit.”Shkepsiri” tha njëri që nuk e kish mësuar mirë emrin e Shekspirit të madh të letërsisë angleze dhe hajde t’i mbaje bubullimat e gazit të tyre që nuk ndaleshin, derisa ra zilja, pa arritur të shpjegoj mësimin e ri. Le të ishin të rritur në moshë, ata sapo uleshin në banga, bëheshin njësoj si kalamajtë. Kur e shihje vajzën në këmbë, të dukej aq e hijshme dhe elegante, sa të merrte në qafë. Por sapo ulej në bangë, e ulte edhe veten deri në atë shkallë, sa zbulohej tërësisht se ishte nga mendja një kokërr budallaqje, që mjerë kujt i binte në pjesë. Ngaqë më vinte keq për gjendjen e tyre, njëmbrëmje u detyrova t’i them njërës që s’i mbyllej goja:
- Dëgjo, moj vajzë! Kur dikush që kërkon të lidhë jetën me ty të sheh të heshtur, mund të thotë, kjo kasafortë kaq e bukur, kushedi sa miliona ka brenda. Po kur t’i harron e lë krejt pa çelës dhe zbulon të gjithë boshllëkun tënd, ai ikën nga sytë këmbët.
Mirëpo atyre nuk u bënin fare përshtypje këshillat e mia dhe përsëri qeshnin.
Bimi me Eldën kishin të keqen tjetër,në trurin e tyre rrëshqitës si xham i pjerrët, nuk zinte vend asnjë pikë uji, nga tërë ato kova me lëndë mësimore që zbrazja mbi ta. Bimit, të mbushur me katra, që e thërrisja të ngrihej në mësim e më thoshte pa lëvizur nga banga: “Vëre katrën, profesor!” arrita deri aty, sa t’i thosha: “Mëso pesë vargje, ose pesë rreshta, të marrësh një pesë!” Pra, një lëshim ky, në kontrast të madh me nxënësit e ditës, nga të cilët kërkoja analiza ideoartistike të thella. Elda, disi më ndryshe, mundohej të nxirrte pak fjalë çalamane të mangëta, sa për një pesë gjysmake.
Erdhi dhe fundi i vitit, kur duhej të mbyllja regjistrin e klasës së tyre. Kisha vendosur që Eldën ta shty nga halli, për të mos lënë shumë mbetës në atë klasë, kurse Bimin ta lë përsëritës për vitin tjetër. Ai e dinte mirë gjendjen e tij me shtatë katra në regjistër dhe erdhi më tha teksa po dilja nga klasa:
- Ke vendosur të më lësh, profesor?
- Po të të kaloj ty, që i ke duartrokitur katrat publikisht e me zë të lartë, duhet të mos lë asnjë tjetër që ma ka sjellë shpirtin në majë të hundës.
- Po unë s’të kam bërë fare zhurmë, profesor?
- Për qetësinë tuaj të lavdërueshme si çift, do kaloj Eldën. Ti mëso për vitin tjetër pesë vargjet, apo pesë rreshtat që të kam thënë disa herë.
- Ju nuk jeni aq zemërngushtë sa thoni, profesor!
- Nuk është punë zemre, po punë fjale, që e ke thënë me gjëmim “Vërekatrën!” dhe tani ajo s’më lejon të lë asnjë tjetër në klasë, po të kalova ty.
- E ke gabim që më lë, - tha qetësisht, - Një copë pesë për mua, nuk do bëjë hatanë.
E vështrova mendueshëm me keqardhje.
- Po mirë, more Bim, ta zëmë se të falnjë pesë dhe ti e mbaron këtë hall, po si do çash në jetë pa dituritë më elementare që të nevojiten?
- Kismet, si të jetë thënë... Unë nuk do bëhem profesor si ju, pjata dhe lugë do çoj te klientët nëpër tavolina...
- Do vijë dita që kamerieri duhet të jetë jo vetëm i arsimuar, po duhet të dijë edhe gjuhë të huaj, - ngulmova ta bind.
- Eh, o profesor, edhe për një copë gur, siç jam unë, do ketë vend diku në ndonjë mur të shtrembër, sa të mos rrokullisem të më marrë lumi!...
Këto fjalë të dhimbsura të një mendje fukarai më bënë të mendohem. Ai iku i mërzitur dhe mëdërgoi të ëmën që kishte muhabet me time shoqe.
- Po, Bimin tim që e kam rritur me kothere, do lësh në klasë ti, o goxha profesor, që po të mbaj në gojë tek të tërë, si floririn e të gjithë mësuesve!?
- O, ho, ho, leri këto lëvdata të kota, se do ta shoh edhe njëherë atë punë!- i thashë për ta hequr qafe dhe duke mos pasur mundësi të lë asnjë tjetër, i kalova të gjithë, duke i hedhur në kontingjentin jetësor, si dengje pa markë.
Pas dy vjetësh kishte ndryshuar sistemi shoqëror dhe me privatizimin e bërë në sektorin e tregtisë, Bimi me Eldën kishin marrë nga ndarja me punonjësit e tjerë, lokalin e brendshëm të bar-restorantit. Ata u bënë pronarë të ligjshëm dhe ndërtuan një banak modern në fund të sallës së madhe, ku bari i tyre filloi të tërhiqte klientënga i gjithë qyteti.
Bimi si kamerier dhe Elda e bukur si banakiere, i shtuan mjaft të ardhurat, blenë frigoriferë të fuqishëm, pajisje e komoditete pune, furgon furnizimi dhe një veturë për argëtimet e tyre familjare. Duke dalë kësisoj në krye të konkurrencës mes lokaleve tregtare.
Teksa isha duke zbritur nga shkolla me çantën time të punës në dorë, Bimi para derës kryesore më pikasi. Futi një çast kryet brenda, diçka i tha së shoqes te banaku dhe më thirri entuziast:
- Të lutem, ktheu një minutë, o profesor!
Nuk ia prisha qejfin, më tepër se u bëra kureshtar përse më donte tani që s’kishte aspak nevojë për mua. Hyra brenda dhe kur vura re përzemërsinë, me të cilën më ftonte, duke më marrë për krahu të ulesha te njeri nga kolltukët e rehatshëm, qëndrova së fundi përballë tij. Ai i bëri shenjë gruas dhe ajo solli menjëherë një tabaka të madhe me birra dhe meze të bollshme.
- Ti je rob zoti, o profesor! Ne të dy me Eldën nuk e harrojmë kurrë të mirën tënde. Tani mos na e prish qejfin të pimë ndonjë birrë për shëndetin tënd dhe te na urosh, se na ka shkue puna fjollë me këtë lokal!
Mbeta pa fjalë. Ngrita gotën që ma kishin bërë gati dhe u thashë:
- Hajt, u priftë e mbara dhe me fitime të tjera më të mëdha në të ardhmen! Më bëhet qejfi, që e paskeni rregulluar jetën tuaj për bukuri, me punë!
- Faleminderit shumë, - tha ai me njëshprehje plot respekt në fytyrë. - Po edhe një fjalë du me ta thanë, o profesor, se më ka ngelë merak kur më ke thanë: Si do çash në jetë ti Bim, që nuk mësove asgjë në shkollë,e unë të thashë, kismet, o profesor. Ae shef tani, ti me alamet diplome profesori, s’ke para të hysh në lokalin tim të pish një birrë me gruan. E mua s’më mungon tani asgjë prej gjëje!...
E kundrova qetësisht te ata sytë që i shkëlqenin nga euforia dhe i thashë:
- Kjo është koha jote, o Bim, koha ime ende nuk ka ardhur !...
Nuk di nëse më kuptoi saktë ku e kisha fjalën, por di se ai e përdori dhe e shfrytëzoi në maksimum kohë që kishte në dispozicion.
Kaluan disa vjet. Unë ika në kryeqytet, besnik i profesionit dhe pasionit tim. Dhe Bimi me atë copë pesën që i fala atëherë, nuk u bë profesor. Por se si u ngjit deri deputet në parlament, se si i rregulloi problemet e arsimimit, e divetëm ai. Guri i tij nuk zuri vend në ndonjë mur të shtrembër, por në majën e kalasë shqiptare.
Ndodhi një ditë rastësisht, i pashë nga larg si çift, kur zbritën nga benciluksoz dhe hynë në një dyqan mode të Tiranës. Të veshur të dy me kostum të zi firmato. Bimi me kravatë të kuqe dhe këpucë lustrafine me majë. Elda me shall farfuritës dhe këpucë më taka të holla. Të dy me pamje të velur, sikur kishin zbritur nga një planet tjetër i rruzullimit.
Unë me një qeskë në dorë, ku kisha blerë ca karota dhe presh, ika ca më larg tyre, për të pritur kohën time. Ndoshta vjen..!



Sinqeritetin e kam shume te shtrenjte qe t'ia dhuroj njerezve qe u kushton lire karatkeri.

Bindjet e mia, jane identiteti im..! Nuk lejoj te tjeret te vendosin per mua...!

-BESA-

Nuk jam shiu i pranveres,por jam bora e Janarit.
Nuk jam lule e vyshkur nga vapa,por jam rrenje e trungut t'Shqiptarit
Anabel
Anabel
Fondatore Forumi
Fondatore Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Greece
<b>Postime</b> Postime : 88355
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 22/01/2010
http://www.engjujtshqiptare.com/

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Thu 25 Jul 2013 - 0:43
Gruaja mbrrinte gjithmonë zbathur në takim. Burri qëndronte gjithmonë me kurriz, veshur me të njëjtën xhaketë të kadifenjtë. Ajo qëndronte disa çaste përpara tij, ndërsa ai kthehej ngadalë dhe i hidhte një nga ato vështrimet që vetëm ai dinte t’i dhuronte. Asaj i drithërohej çdo skutë e shpirtit dhe ndjente të kishte shume dritë përreth… por seç kishte një ndjenjë ankthi se mos ai ulte sytë dhe shikonte këmbët e saj, të zbathura.

Shqetësimi i saj ishte i pavend. Burri asnjëherë nuk i ulte sytë. Ai e shihte gruan drejt e në sy, me veshtrimin e ngrohtë, të papërsëritshëm… pa thënë asnjë fjalë…

Për çdo natë, ata të dy takoheshin në ëndër…

Çdo natë, me shputat e buta që nuk i vriteshin prej guriçkave, ajo endej rrugicave të shkreta me ecje somnaumbulje, për në takimin e saj, të dashurisë.

Për çdo natë, takimi ishte i parë…

Nuk mbathte këpucë. Kujtohej për to, vetem kur mbrrinte përpara tij, e frigohej si fëmijë se mos ai e vinte re këtë gjë.

Ajo ishte e aftë të ecte mbi parmakun e ballkonit të një ndërtese të lartë, shumë të lartë, dhe asnjëherë të mos rrezohej. Dinte ku të shkelte, pa u lënduar. Dukej se një forcë misterioze e drejtonte atë, në një jetë tjetër, paralel dhe krejt ndryshe, nga ajo që jetonte kur qe zgjuar.

Mëngjeseve, ajo niste përhumbur, rrugëtimin e saj, të përditshëm, nëpër botën me ngjyra të kursyera, në të cilën jetonte, jo per zgjedhje te saj. Mëngjeseve i mbathte këpucët. Këpucët e saj, të ngrëna, të përbaltura, me baltën e tharë, të ditës së mëparshme. I mbathte pa i pastruar më parë. I dukeshin të lodhura këpucët e saj. Në të vërtetë këpucët ishin paksa të vjetra por asaj i dukeshin më shumë të lodhura… të lodhura e të rraskapitura së renduri pas ëndrave të ditëve me diell që asnjëherë nuk mundi t’i prekë.

E kërkonte kudo njeriun misterioz, edhe pse nuk e dinte se në ç’cep të planetit jetonte, ( nëse ai ekzistonte… padyshim që po, ndryshe nuk kishte si shpjegohej gjithë ajo dritë ). Ajo nuk e dinte përse ai i vinte për natë, në të njëjtën ëndër… Shpesh pyeste veten nëse drithërohej edhe ai kur e shihte të mbrrinte…

Të gjitha këto i mendonte gjatë ditës. Ditëve, ajo nuk kishte shumë për të bërë, përveçse të pëshpëriste lutjen e saj, të përhershme, që muzgu të binte shpejt. Nuk trishtohej për këtë… netëve kishte gjithçka… Netët, në të kundërt nga ditët, po tregoheshin ekstremisht bujare me të..

Në mbrëmje, përpara se të binte për të fjetur, ( përpara se te binte në ëndër ), rregullohej për një kohë të gjatë para pasqyrës, duke lëvizur kujdesshëm krehërin e vjetër mbi flokë, pastaj, mjaftonte të mbështeste pakëz kokën në jastëk e të mbyllte sytë… dhe kishte gjithë botën.

Deri atë natë, kur nuk mundi më të bjerë në gjumë…

Ajo mbyllte syte me forcë, por gjumi nuk donte të vinte. Zemra filloi t’i rrahë e shqetesuar… Ajo asnjëherë nuk kishte munguar në takim. Ai do shqetësohej. Mund të mendonte se ajo nuk e donte më. U përpëlit për një kohë të gjatë në shtrat, pastaj u ngrit, ndezi dritën, hodhi një triko krahëve dhe, duke u dridhur nga të ftohtët, doli të blejë ca kokrra valium në farmacinë më të afërt. Nuk donte kurrsesi të vonohej në takim. Ai po e priste.

U kthye nga farmacia dhe u rregullua sërish para pasqyrës. Edhe një herë, filloi të shpërndante nëpër fytyrë kremin e saj, të natës. Edhe një herë, limoi me krehër ondet e gështenjta… Ndëroi këmishën e natës dhe veshi më të mirën që kishte.

Ngutej. Buzëqeshja e tij, qiellore, po e priste ta ngrohte.

Ajo i piu të gjitha kokrrat e valiumit… dhe gjumi, ashtu siç shpresonte, nuk vonoi ta nanuriste.

Në takim mbrriti duke iu marrë fyrma.

Ai qëndronte me kurriz, si gjithmonë, veshur me të njëjtën xheketë të kadifenjtë. U kthye nga ajo, me të njëjtin vështrim qiellor, dhe e morri në krahë. Ai asnjëherë nuk kishte guxuar kaq shumë, ai asnjëherë nuk e kishte marrë në krahë… dhe çuditërisht, për të parën herë, ajo nuk u frigua se ai do t’i shikonte këmbët e zbathura…

Mëngjesi trokiti ngadalë… ndërsa ajo… nuk u zgjua të mbathte këpucët e saj, të lodhura…

Nuk u zgjua më… kurrë… ...................(Arlinda Guma)
Tregime  Te ndryshme! 543288_386383504789752_1479254940_n


Tregime  Te ndryshme! Engjuj17
Portali ~ Forumi ~ St@ff ~ Rregulloria Forumit

Keni paqartesi... Me kontakto ne PM
BeSaa
BeSaa
Fondatore Forumi
Fondatore Forumi
 <b>Gjinia</b> Gjinia : Female
<b>Shteti</b> Shteti : Kosova
<b>Postime</b> Postime : 11852
<b>Hobi</b> Hobi : leximi dhe muzika
 <b>Vendndodhja</b> Vendndodhja : Ne Zemren Shqiptare..
<b>Anetaresuar</b> Anetaresuar : 12/11/2011

default Re: Tregime Te ndryshme!

prej Mon 30 Dec 2013 - 23:38
Profesori dhe Studenti.

Një student po shëtiste me një profesor i cili ishte i njohur për mirësinë e tij.Pranë një fushe, në anë të rrugës, panë një palë këpucë të vjetra, të cilat duhej ti përkisnin ndonjë njeriu të varfër sepse ishin copë-copë.
Studenti i thotë profesorit: " A tallemi pak me këtë tipin. Ja fshehim këpucët dhe fshihemi prapa shkurreve dhe shohim çfarë do të bëjë kur të mos i gjejë këpucët"
"Miku im," u përgjigj profesori, " ne nuk duhet të qeshim me fatkeqësinë e të tjerëve. Ti je i pasur dhe nuk të kushton gjë ti vendosësh 2 monedha floriri në këpucët e tij. Pastaj fshihemi e shohim reagimin e tij"
Studenti e bëri këtë dhe ata të dy u fshehën prapa disa shkurreve aty pranë. Hallexhiu përfundoi punën e tij dhe u kthye të merrte këpucët. Sapo futi këmbën nënjërën nga këpucët e tij,ndjeu diçka të fortë, u përkul për të parë se çfarë ishte, dhe gjeti një monedhë. Ai mbeti pa fjalë. E shikonte monedhën, e kthente nga të dy anët dhe nuk i besonte syve. Pa një herë rreth e rotull por asnjeri nuk dukej.E futi monedhën në xhep dhe po vishte këpucën tjetër kur përsëri ndjeu monedhën tjetër.
Nuk e mbajti dot veten, ra në gjunjë, drejtoi sytë nga qielli dhe me zë të lartë tha një falenderim të zjarrtë për dorën e panjohur e cila i shpëtoi gruan e sëmurë dhe fëmijët e tij të cilët ishin pa bukë.
Studenti po qëndronte i prekur thellë dhe me sytë e mbushur me lot. "A nuk jeni shumë më i kënaqur tani?" tha profesori.
Studenti u përgjigj: "Ju më keni mësuar një mësim që nuk do të harroj kurrë. Tani e kuptoj vërtet shprehjen: "Gjen më shumë lumturi kur dhuron sesa kur merr."



Sinqeritetin e kam shume te shtrenjte qe t'ia dhuroj njerezve qe u kushton lire karatkeri.

Bindjet e mia, jane identiteti im..! Nuk lejoj te tjeret te vendosin per mua...!

-BESA-

Nuk jam shiu i pranveres,por jam bora e Janarit.
Nuk jam lule e vyshkur nga vapa,por jam rrenje e trungut t'Shqiptarit
Sponsored content

default Re: Tregime Te ndryshme!

Mbrapsht në krye
Drejtat e ktij Forumit:
Ju nuk mund ti përgjigjeni temave të këtij forumi